1. Nesne İlişkileri ve Sınırda Örgütlenme: Otto Kernberg Yaklaşımı Otto Kernberg, klasik psikanaliz kuramı ile nesne ilişkileri kuramı bağlamında sadizm
Sadizm ve mazoşizm kavramlarının temelleri 19. Yüzyılın sonlarına dayanmaktadır. Richard von Krafft-Ebing, 1886 tarihli öncü eseri Psychopathia Sexualis‘te sadizmi tanımlamıştır.
İnsanın davranışlarını anlama konusunda en zorlu konuların başında, kişinin kendisine zarar verici durumların içerisine sokmasıdır. Bu noktada mazoşizm kavramı, kişinin
Psikanalitik literatürde “narsisizm” kavramıyla ilk olarak Sigmund Freud’un 1910 yılında kaleme aldığı Leonardo da Vinci üzerine inceleme makalesinde karşılaşıyoruz. Ancak Freud bu erken dönem
Yenidoğan ile anne – ya da birincil bakımveren – arasındaki ilişki, Donald Winnicott’un psikanalitik kuramının temel taşlarından biridir. Winnicott, psikanaliz
Karen Horney, Freud’un klasik psikanaliz olarak nitelendirilen kuramından bazı temel noktalarda ayrışır. Bu ayrışmanın en önemli ayaklarından biri, kendiliğin (self)
Benlik ideali, ilk kez Narsisizm Üzerine (1914) metninde narsisizmi açıklayan kavramdır. Freud, Ego ve İd (1923) çalışmasında benlik idealinin kuramsal yerini netleştirmiştir. Freud’a göre benlik idealinin
Ruhsal dünyamız bedenimiz gibi tek bir parça ve bu parçaların nerede başlayıp nerede sona erdiğini keskin sınırlarla çizmek mümkün olmaz.
Psikanalitik anlamıyla “aktarım”, ilk kez 1895’te Freud ve Breuer’in Histeri Üzerine Çalışmalar eserinde kullanılmıştır. Anna O. vakasında çocukluk ilişkilerinin terapistle
Çok katmanlı filmleri tek bir tema üzerinden okumak, çoğu noktayı eksik bırakmayı beraberinde getirir. Samet’in tayin isteği, aslında iç dünyasında
